ترک دیوار
هر صبح، پیش از آنکه چشم باز کند، دست میکشید روی لبه‌ی تخت تا مطمئن شود دنیا هنوز جای خودش است و چیزی جابجا نشده.
بعد بلند می‌شد، کتری را روی اجاق می‌گذاشت و خیره می‌شد به خط ترک‌خوردگی دیوار که هر شب کمی بلندتر می‌شد.
تن، اتاقی بود که در و دیوارش روز‌به‌روز تنگ‌تر می‌شد. با این همه، صندلی را جلوتر میکشید، فنجان چای سرد را در دست می‌گرفت و منتظر می‌ماند تا تاریکی، کار خود را تمام کند.
بهنام علامی
«بنکسی» هنرمند ناشناس بریتانیایی اثر جدید خود را با موضوع ستایش کارکنان حوزه سلامت که در خط مقدم مبارزه با ویروس کرونا قرار دارند به یکی از بیمارستان‌های بریتانیا اهدا کرد. به گزارش ایسنا به نقل از آرت‌نت، «بنکسی» در این اثر، پسرکی را حین بازی با عروسکی شنل‌پوش در لباس یک پرستار به تصویر…
از تشریح مراودات در تبخیر این زاویه شعاع نوری‌ست، زل‌زده در کبودیِ گلدان که هوای این اتاق بر اصول زندگی منطبق نیست دیوارها دستی سنگینند بر گلوی آوندها و فضا در این درشتیِ مسموم دامن گسترانیده به آپنگی درود بر صراحت فصیح آویخته در آواز سینه‌سرخ لب از معادلات مخمور گشوده، که گلدان‌ها بهانه‌اند در…
رنج سی‌ساله فردوسی حالا قرن‌هاست زبان‌زد چهره‌های برجسته جهان است؛ از شرق تا غرب، بسیاری از خون دلی که فردوسی برای سرودن «شاهنامه» خورده است یاد کرده‌اند. به گزارش ایسنا، بیست‌وپنجم اردیبهشت‌ماه روزی است که با بزرگداشت ابوالقاسم فردوسی و گرامی‌داشت زبان فارسی گره خورده است. «شاهنامه» فردوسی در نگاه جهانیان برتلس، خاورشناس روس در مراسم…
در ساختار این اتاق، چارچوبی هست که در هیچ نقشه‌ای نیامده. متر، اندازه‌اش را نشان نمی‌دهد. دستم را اگر حرکت دهم، فقط هوا جابه‌جا می‌شود— کسر ناچیزی از فردا. دست روی این سطح سنگین می‌گذارم؛ جرمش ثابت است. نه می‌سوزد، نه داغ می‌شود. واقعیت، احتیاجی به حضور ما ندارد. بهنام علامی
از تکذیب خطوط برجسته تا پلی بک خاطرات تنیده یادهای غایب در دهان های عقیم ای تو مضاعف برهنه در لفظ هیچ می‌دانی ؟ ازچهار گوشه‌ی تقویم ،گمراهی بهشت سهم مادر شد تا مرگ از تقدس فهم بگیرد و فلسفه در انزوا نپوسد گاه که این کلاف از شکل نیوفتد تو با مفصل های من…
باز باران بی ترانهباز باران با تمام بی کسی‌های شبانهمی‌خورد بر مرد تنهامی‌چکد بر فرش خانهباز می‌آید صدای چک چک غمباز ماتم من به پشت شیشه تنهایی افتادهنمی‌دانم، نمی‌فهممکجای قطره‌های بی کسی زیباست؟ نمی‌فهمم، چرا مردم نمی‌فهمندکه آن کودک که زیر ضربه شلاق باران سخت می‌لرزدکجای ذلتش زیباست؟نمی‌فهمم کجای اشک یک باباکه سقفی از گل…