چند سانتی متر سایه

لیوان خالی روی میز است

و کتاب‌ها در خواب کلمات.

تو

بی‌اسمی روی کاغذ،

در چند سانتی‌متر سایه ایستاده‌ای.

نه حرف می‌زنی،

نه جا خالی می‌کنی.

تاریکی که ادامه پیدا کند،

انگشتانم به شانه‌ات می‌رسند—

ملموس‌تر از چوب،

و واقعی‌تر از تمام دروغ‌هایی

که کاغذها به خورد ما داده‌اند.

بهنام علامی

نوشته‌های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *