شاعری برای همه فصول آشنایی با گروس عبدالملکیان

به خاطرِ زنده‌ها

به خاطرِ زنده‌ها
گلایل آمده‌ام بکارم
نه عزایِ کسی
نه عروسیِ کسی
اینجا
میانِ مُرده‌ها
به خاطرِ زنده‌ها
گلایل آمده‌ام بکارم

نه خوابم
نه بیدار
نه مرده‌ام
نه زنده
دارم تمام می‌شوم
میانِ مُرده‌ها
به خاطرِ زنده‌ها
گلایل آمده‌ام بکارم

نه صدایی
نه تصویری
نه آغوشی
نه دستی
دارم تمام می‌شوم
میانِ مُرده‌ها
به خاطرِ زنده‌ها
گلایل آمده‌ام بکارم

نه امیدی
نه عشقی
نه یاری
نه یاری
دارم تمام می‌شوم
میانِ مُرده‌ها
به خاطرِ زنده‌ها
گلایل آمده‌ام بکارم

گروس عبدالملکیان شاعر معاصر ایرانی، زادهٔ سال ۱۳۵۹ در تهران است. پدر او، محمدرضا عبدالملکیان نیز شاعر است.

عبدالملکیان، که دانش‌آموختهٔ رشتهٔ ادبیات فارسی است، دبیری بخش شعر نشر چشمه را بر عهده دارد. از آثار او می‌توان به مجموعه شعرهای «پرندهٔ پنهان»، «رنگ‌های رفتهٔ دنیا»، «حفره‌ها»، «سطرها در تاریکی عوض می‌شوند» و «پذیرفتن» اشاره کرد.

شعر عبدالملکیان اغلب به مضامینی چون جنگ، تنهایی، مرگ و عشق می‌پردازد و زبانی ساده و صمیمی دارد. او جوایز متعددی از جمله جایزهٔ شعر «ایران-کارنامه»، جایزهٔ ادبی ایتالیایی «رودی» و نامزدی جایزهٔ «قلم آمریکا» را دریافت کرده‌است.

گروس عبدالملکیان یکی از شاعران برجستهٔ معاصر ایران است که آثارش به دلیل زبان ساده، تصاویر ملموس و مضامین عمیق انسانی، مورد توجه قرار گرفته است. در اینجا به برخی از ویژگی‌های برجستهٔ آثار او اشاره می‌کنیم:

مضامین:

  • جنگ: جنگ و تأثیرات آن بر زندگی انسان‌ها، از مضامین پرتکرار در شعر عبدالملکیان است. او به جای پرداختن به خود جنگ، به پیامدهای آن بر روح و روان افراد می‌پردازد.
  • تنهایی و انزوا: احساس تنهایی و انزوا، به ویژه در دنیای مدرن، از دیگر مضامین مهم شعر اوست.
  • مرگ و زندگی: تقابل مرگ و زندگی و جستجوی معنای زندگی در میان این دو، از دغدغه‌های همیشگی شعر عبدالملکیان است.
  • عشق و فقدان: عشق، فقدان و حسرت از دست دادن، از دیگر مضامین پررنگ در آثار او به شمار می‌روند.

زبان و فرم:

  • زبان ساده و صمیمی: عبدالملکیان از زبانی ساده و صمیمی در شعر خود استفاده می‌کند که به راحتی با مخاطب ارتباط برقرار می‌کند.
  • تصاویر ملموس: او با استفاده از تصاویر ملموس و محسوس، احساسات و تجربیات خود را به شکلی عینی و قابل درک برای مخاطب بیان می‌کند.
  • تنوع فرمی: اشعار عبدالملکیان از نظر فرمی متنوع هستند و شامل اشعار کوتاه و بلند، با ساختارهای روایی و تغزلی می‌شوند.

ویژگی‌های برجسته:

  • انسان‌گرایی: شعر عبدالملکیان درونمایه‌ای انسان‌گرایانه دارد و به دغدغه‌های مشترک انسان‌ها در هر زمان و مکانی می‌پردازد.
  • تأمل و تفکر: اشعار او مخاطب را به تأمل و تفکر در باب زندگی، مرگ، عشق و هستی دعوت می‌کنند.
  • لحن شاعرانه: عبدالملکیان با استفاده از زبانی شاعرانه و آهنگین، احساسات و عواطف خود را به شکلی تأثیرگذار بیان می‌کند.

در مجموع، آثار گروس عبدالملکیان آثاری عمیق، تأمل‌برانگیز و انسان‌دوستانه هستند که با زبانی ساده و صمیمی، به بیان پیچیده‌ترین احساسات و تجربیات انسانی می‌پردازند.

 

در زیر فهرست برخی کتاب‌های منتشر شدهٔ گروس عبدالملکیان آمده است:

  • پرندهٔ پنهان (۱۳۸۱)
  • رنگ‌های رفتهٔ دنیا (۱۳۸۳)
  • حفره‌ها (۱۳۹۰)
  • سطرها در تاریکی عوض می‌شوند (۱۳۸۷)
  • پذیرفتن (۱۳۹۴)
  • هیچ چیز مثل مرگ تازه نیست (۱۳۹۲) – گزیده اشعار
  • سه گانه خاورمیانه (۱۳۹۶)
  • هر دو نیمه ماه تاریک است (۱۳۹۷) – مجموعه شعر به همراه نقاشی‌های مریم قربانی
  • Leaning Against This Late Hour (2020) – ترجمه انگلیسی گزیده اشعار
  • مجموعه اشعار (انتشارات مروارید)

نوشته‌های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *