شعری از بهنام علامی

این نام، نه واژه‌ای‌ست کم‌رنگ بر نقشه‌های امروزین، بی‌ریشه در اعماقِ زمان نه خطی که از دوردست، چون حکمی غریب، بر پهنه‌ی بی‌کرانِ لحظه‌ها کشیده باشند… نه دستوری که از فرازِ آسمانِ سازمان‌ها، سرد و بی‌روح، فرو افتاده باشد… نه حتا آن موجِ سرگردان که در صفحاتِ جستجوگرها، دمی برمی‌آید و دمی دیگر نیست… این…