حسن آذری: شاعری که در سادگیِ کلمات، عمق احساسات را می‌جوید

هرگز نخواهم فهمید
لبی که می بوسد
از لبی که بوسیده می شود
چرا غمگین تر است؟

حسن آذری متولد سال 1357 است. او یک شاعر آذری زبان محسوب می‌شود که در حال حاضر در تهران ساکن است. اگرچه زبان مادری او ترکی آذربایجانی است، اما اشعار سپید او به زبان فارسی سروده شده‌اند.

اشعار حسن آذری طی چند سال اخیر در شبکه‌های مجازی مورد توجه دوستداران شعر قرار گرفته و با استقبال روبرو شده است.

تاکنون پنج مجموعه شعر از او به چاپ رسیده است که عبارتند از:

  1. سرایت
  2. سپیده دمی که بوی لیمو می دهد
  3. بادها کجا می میرند
  4. از حاشیه چشمانت
  5. پرده ها را کشیدی

این مجموعه‌ها توسط انتشارات مختلفی از جمله نیماژ و فصل پنجم منتشر شده‌اند و از طریق فروشگاه‌های آنلاین کتاب مانند ایران کتاب، کتاب سیتی و 30بوک قابل تهیه هستند.

اشعار حسن آذری اغلب در قالب شعر سپید سروده شده‌اند و به نظر می‌رسد که درونمایه‌هایی از احوالات شخصی شاعر، عشق، اندیشه، نگرانی‌ها و دغدغه‌های او را به تصویر می‌کشند. برخی میگیوند که او در اشعار خود گاه دنیا را به تمسخر می‌گیرد، گاه اعتراض می‌کند، گاه امید می‌بخشد، گاه آگاه می‌سازد و گاه عشق را به شیوه‌ای هنرمندانه به تصویر می‌کشد و ذهن خواننده را به خود مشغول می‌کند.

 

نوشته‌های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *